You risk tears if you let yourself be tamed.

The creation of a Daydream....

Ναι, ειναι χειμωνας, και ειναι βαρυς πολυ σε αυτη την
χωρα.
Ειμαι λιγο καιρο εδω-αλλα ισως και να ημουν απο
παντα
Ερχονται αυτες οι σκεψεις στο μυαλο μου καθως ξυπναω
Και ανοιγω νωχελικα τα ματια...
Βλεπω από το παραθυρο τον ήλιο!
Φαινεται ομορφα πολυ καθως λαμπει πανω στο χιονι
Εξω εχει κρυο, μα δεν με νοιαζει.....
Στρεφομαι προς εσενα....που ακομα κοιμασαι
Ησυχος...ήρεμος.....σαν μωρο παιδι
Ισως και αυτη να ειναι ευτυχια.....
Τα παντα μοιαζουν στασιμα αυτην την ωρα
Λες και το ρολόι του κοσμου κολλησε σε αυτη
τη στιγμη που σε κοιταζω...
Σε ξερω τοσο λιγο και ομως τοσο πολυ..
Ξυπνας....γιατι ξυπνησες? Θελω να χαρω ακομα
λιγο την ηρεμια που ξεφεύγει
Απο το προσωπο σου σαν κοιμασαι....

Η αγκαλια μου ήταν αδεια για πολυ καιρο
Περασαν πολλοι, αλλα παντα αδεια ήταν
Οσο καταφυγιο και αν εβρισκαν στην δικια μου,
Εγω εβρισκα μονο στον εαυτο μου...
Τωρα ξαναβρισκω καταφυγιο στη δικια σου
Ειχα βρει πριν πολυ καιρο..
Πριν πολλα Φεγγαρια, καπου αλλου..
Οντως, τιποτα δεν τελειωνει.
Εαν χωρισουμε ποτε..
Ας χωρισουμε τωρα! Αυτο το ωραιο πρωινο!
Θα ειναι η καλυτερη στιγμη που θα μπορουσαμε να χωρισουμε
Θα ειναι η καλυτερη αναμνηση, η πιο γλυκια....
Με την πραγματικοτητα να ισοδυναμει με το Ονειρο...
Χωρις φοβους και εγωισμους...και πικρες και δακρυα πονου
Ας τελειωσουμε εδω.....

Το παραπάνω κείμενο το είχα γράψει πριν πολλά χρόνια (8/96), όταν ακόμα έμπαινα στην bbs της compulink. Τελικά τώρα αρχίζω και συνειδητοποιώ πόσο αλήθεια είναι αυτά που έγραψα όταν δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω..

Πειράζει που έχω κουραστεί με όλους και με όλα; Πειράζει που δεν θέλω κανέναν πάνω από το κεφάλι μου; Πειράζει που δεν θέλω να σταματήσω να περιφέρομαι;; Που δεν με νοιάζει αν `θα μείνω στο ράφι;’ Που θέλω τα ξύδια μου, τις παρέες μου, τις χαζομάρες μου και τις μέρες με τρελλό hangover;

Πειράζει που θέλω να προσφέρω μια αγκαλιά και εκείνος που θα την επιστρέψει να μη μου απαιτήσει τίποτα; Δε θέλω δεσμεύσεις δε θέλω ερωτήσεις ούτε ανακρίσεις. Γιατί δε γίνεται να υπάρχουν λιγότερα λόγια και περισσότερες πράξεις; Words of violence break the silence. Πειράζει που ζητάω μια αμφίδρομη σιωπή όπου θα μιλάνε μόνο οι πράξεις; Χωρίς παρεξηγήσεις και εξηγήσεις.. Να μη μου ζητήσει κανένας να μείνω και να ξέρω οτι δεν ανήκω σε κανένα(ούτε μου ανήκει). Πειράζει που θέλω λίγη τρέλλα; ΠΟΥ ΠΉΓΕ;;;; ΝΑ ΤΗ ΦΕΡΕΙ ΠΙΣΩ ΑΜΕΣΩΣ (κερνάω σφηνάκι).

Roam.