a day like no other! :D

Ξέρετε, είναι μερικές μέρες που δεν συμβαίνει τίποτα απολύτως. Και βαριέσαι και μιζεριάζεις και σου φαίνονται όλες οι μέρες ίδιες. Λοιπόν σήμερα ήταν μια μέρα διαφορετική από όλες τις άλλες. Από δώ και πέρα η 18/01 θα αναφέρεται ώς ΓΑΝΤΕΜΟΜΕΡΑ.

Προσοχή φίλοι! Το πόστ που ακολουθεί είναι:

tags: κουραστικό, μεγάλο, αγχωτικό και περιέχει πολλές βρισιές για αυτό παρακαλούνται οι κάτω των 18 να φύγουν τώρα αμέσως...

Όλα πήγαν στραβά!!!!!!!!!

1. Ξύπνησα σήμερα το πρωί και η μέρα ήταν κάπως έτσι

Βασικά ΉΤΑΝ έτσι.. αυτή είναι σημερινή φωτό του Brighton..

(Ο καιρός έχει σημασία θα δείτε πιό μετά.)

2. Πήγα στη δουλειά όπου ανακάλυψα ότι έχει γίνει ένα τεράστιο μπέρδεμα με τον μισθό μου. Κοινώς, ενώ ήταν να πληρώνομαι εβδομαδιαία, ως τώρα δεν πήρα ούτε φράγκο!! Κάπου κολλήσαμε στην αγγλική γραφειοκρατία και για λόγους που ΒΑΡΙΕΜΑΙ να εξηγώ μου είπαν μέσες άκρες ότι το μισθό Γενάρη ΚΑΙ ΜΙΣΟΥ Φλεβάρη θα παραλάβω στο ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ!!Α! και τον ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΦΛΕΒΑΡΗ ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΜΑΡΤΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ! ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ΚΥΡΑ ΜΟΥ της λέω. What part of “I have two hundred pounds in my bank” you do not understand? Α, ξέρετε, για να πάρετε τα λεφτά σας εβδομαδιαία πρέπει να παρατήσετε την άλλη σας δουλειά στο τμήμα πληροφορικής. ΒΡΕ ΔΕ ΠΑΣ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ ΚΑΙ ΤΟ PAYROLL ΣΟΥ!!!!!! Και βάλε και το NIS number στο.. σου....τέσπα..

Δυστυχώς αναγκάστικα να ζητήσω από γονείς, κάτι που δεν ήθελα να κάνω για να μη φορτώνομαι.. neeeeeeext!!

3. Πάω μετά σαν καλή φοιτήτρια στο εργαστήριο για να δώ τον supervisor ο οποίος θέλει να γράψω 2 papers και μία παρουσίαση μέσα σε 2-3 βδομάδες και επίσης να κάνω πιό γρήγορα σε όλα γιατί άντε!! Και μου λέει χαζοχαρούμενα ότι εντάξει που βρήκες τη δουλειά να ΄κάνεις και κάτι’ αλλά πρέπει να ασχολείσαι ΜΟΝΟ με το διδακτορικό σου. Δεν μπορώ να πώ, φόρτωσα...και του λέω “Do you have money you can give me? NO? So, where will I find it? Have YOU GOT ANY? I thought so. So let me work..”

4. Πάω σπίτι, ηρεμία μέχρι που ήρθε η συγκάτοικος αργά το απόγευμα και έχει χαλασμένο PC. Το είχα δει και ψες και έβγαλα το πόρισμα ότι η motherboard πήγε στα θυμαράκια.... τελείως όμως!!! Οπότε μιας και θα πάρει καινούρια εξαρτήματα ανέλαβα να διαλύσω το κουτί...

ΜΟΥ ΠΗΡΕ 2 ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ!! ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΤΙΑΞΑΝΕ ΤΑ ΜΙΝΙΑΤΧ!! ΝΑ ΚΑΟΥΝ ΟΛΟΙ! ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΕΙ Ο ΡΟΥΤΕΡ!!!

Πάρτε και το αποδειχτικό στοιχείο. Το ξέκανα!!!!!!!!

5. Την ώρα που έφτιαχνα το ρημάδι, στο ίδιο δωμάτιο η συγκάτοικος έκανε μια τρομερή ανακάλυψη πίσω από τον τοίχο της...μούχλα.. πολύ μούχλα με παράξενα χρώματα, καφέ, άσπρα και πράσινα. Δυστυχώς έτσι είναι τα σπίτια στην Αγγλία, κακοτεχνίες !!! Δεν με άφησε να σας δείξω τη φωτο, blame her!!

6. Μετά από πολλή χλωρίνη, και ενώ εγώ έβγαζα τα μάτια μου (με τον υπολογιστή) κατέφθασε και η άλλη συγκάτοικος όπου μας ανακοίνωσε ότι διώχνει το αγόρι της (ο άλλος συγκάτοικος) από το σπίτι. Niiiice one.

7. Μετά από μπύρα στην τοπική pub όπου ηρεμώ τα νεύρα της πρόσφατα χωρισμένης συγκατοίκου και προσπαθώ να ξεχάσω τα τραύματα που μου επέφερε το μικροΑΤΧ, γυρνώντας στο σπίτι βλέπω ένα κατακουρασμένο παλικάρι που έκανε 54453453 ώρες να γυρίσει από τη δουλειά στο Λονδίνο ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑΝ ΦΥΛΛΑ ΟΙ ΡΑΓΕΣ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ. Όταν εχουν φύλλα οι ράγες των τρένων στην Αγγλία, να το ξέρετε, απλά ακυρώνουν όλα τα τρένα...

Αυτά.

Pixelicious.

upgrading

allazw ston neo blogger opote ligi ypomonh :)

work to play

Πήγα που λέτε σήμερα πρώτη μέρα δουλειά..!

Εχω ξαναδουλέψει εδώ Αγγλία αλλά ήταν σε ένα βιβλιοπωλείο και δεν μετράει τόσο πολύ..και σε κάτι άλλα μέρη αλλα δεν μετράνε ούτε αυτά!!!

Πήγα ψαρωμένη πρωί πρωί ήμουν εκεί μισή ώρα πιο νωρίς (8.30)..!! Περίμενα ώσπου να ανοίξει η βιβλιοθήκη και μπήκα να δω τον manager..!

Ο τυπάς κλασσικός άγγλος, στρουμπουλός, ολίγον τι γουλί με ένα χαζό χαμόγελο ευγένειας αλλά φαίνεται ΟΚ. Μιλάει τελείως σπαστικά με ένα ψίθυρο κατι σα psoupsou our expectiationspsoutimeplan psoupsou meetingpsoupsou. Απο ένα σημείο και μετά αφού του έκανα ευγενική παράκληση να σταματήσει να μιλάει σαν γνόμος του Dragonlance (προσπάθησε δε λέω... electronic resources are of prime importance psoupsouspouspsou) σταμάτησα να τον ακούω και κουνούσα το κεφάλι. Ποιός ξέρει σε τί συμφώνησα.

Ώς εδώ τέλεια! Με πήγε μετα (ευτυχώς θεέ μου) να γνωρίσω τους συνεργάτες μου. Μου δώσανε και γραφειάκι αμέ αμέ. Ο ένας συνεργάτης μου (Tim) είναι φτυστός με ένα φίλο μου στην ελλάδα (+15 χρόνια), τον Κωστή...! <insert grinia here >Κωστή γαιδούρι καθόλου δε σε είδα!! < / end grinia> Όχι μόνο φοράει γυαλάκια αλλά κάνει κάτι γριμάτσες ολόιδιες και όλο λέει χαζά, μικρές κακίες και γενικώς έλιωσα στο γέλιο..!Πήγαινε σα σφαίρα πάνω κάτω να φτιάξει το pc μου και πετούσε άκυρα αγγλικά ανέκδοτα.. άστα να πάνε!

Η άλλη η κοπελιά (Ellie) πιό ήρεμη, αλλά τη φαντάζομαι μετά απο 2-3 pints να χαχανίζει και αυτή. We’re serious, really-είπε ο Tim. Ναι καλάααααα!!!!!!!

Λοιπόν το κα(υ)λύτερο από όλα… είδα πώς είναι το Αγγλικό ωράριο εργασίας. Άν συνεχίσουμε έτσι τους 3 επόμενους μήνες θα δυσκολευτώ πολύ όταν γυρίσω Ελλάδα. Δώστε βάση:

• 9:00 ντάν (ακριβώς όμως): καθόμαστε στη καρέκλα μας.
• 10:00 έρχεται ο Τιμ και λέει Oh it’s tea time!!
• 10:20 γυρίζουμε.
• 13:00 έρχεται η Ellie και λέει Lunch!!!
• 14:00 γυρίζω
• 16:00 έρχονται ξανά και λένε Afternoon coffee time!
• 16:20 γυρίζουμε
• 17:30 τη κάνω με ελαφριά πηδηματάκια...!

Tα λέμε αργότερα αγάπες μου!

Α! Και καλή χρονιά! Βρείτε 2007 τρόπους να είστε χαρούμενοι! (άντε και έναν να βρείτε είναι αρκετός.)

pixelicious

So close no matter how far

Τα χέρια μου είναι ακόμα παγωμένα από το κρύο..
Κοιτάω την οθόνη και δεν ξέρω πώς μπορούν να βγουν οι λέξεις..
Λέω να γράψω σκόρπιες φράσεις…! Δικό μου είναι το blog άλλωστε!

Σε ξέρω τέσσερα χρόνια; Πέντε; Μάλλον τέσσερα.
Θυμάμαι άνοιξη και μια πλατεία στην γειτονική συνοικία.
Μια φθινοπωρινή μέρα σε ένα λεωφορείο, κάπου πηγαίναμε.

Διαδρομές με τα πόδια μέχρι το σπίτι ενός ‘φαντάσματος’.
Γενέθλια μια άλλη άνοιξη στα Εξάρχεια…
Καλοκαίρια και καφές κάτω από τον ήλιο.

Να μιλάμε ώρες για κόσμους που ούτε καν υπάρχουν παρά μόνο στις καρδιές μας..
Τη φωνή σου νυσταγμένη να με ξυπνάει στο τηλέφωνο.
Τον αέρα να φυσάει στο πρόσωπο πάνω στη μηχανή.

Και πάντα στη μέση κάπου να αποχαιρετιζόμαστε ως την επόμενη φορά που θα γυρίσω.

Come out upon my seas,
Cursed missed opportunities
Am I a part of the cure
Or am I part of the disease?

pixelicious