With the noise gone, I'm chasing lullabies

Με δυό λόγια η συναυλία ήταν κα-τα-πλη-κτι-κή! Ακολουθεί ανάλυση:

Στο δρόμο για τη συναυλία και το Concorde II περνάμε από το σύμβολο της όμορφης μου πόλης. Brighton Pier: ατέλειωτες ώρες χαράς, κρύου και άπειρων γλάρων. Εάν προχωρείτε ανέμελοι στην προκυμαία με φαί στο χέρι σίγουρα θα δεχτείτε επίθεση. Αχμ, συνεχίζω..

Ο χώρος πολύ όμορφος, μικρός και ζεστός. Κλασσικά άδεια στην αρχή, (7 άνοιγαν οι πόρτες, 7.30 εκεί εμείς) χωθήκαμε μπροστά με μεγάλη ευκολία. Αυτά έχουν οι συναυλίες στην Αγγλία. Βλέπεις άνετα!!

Το support ήταν σχεδόν απαράδεκτο. Ακόμα μια κονσέρβα Franz Ferdinand/Interpol/james blunt/arctic monkeys κτλπ με την συνταγή πέρνω 3 riffs, πετάω πολλά wowwyeahlalala μέσα στο κομμάτι και φοράω πουκαμισάκι στη σκηνή. Το κλού της βραδιάς, ο τραγουδιστής που ωρυόταν σαν να είχε κάτι στον ... του (you get the point).

Και μετά από αυτά έρχονται οι Howling. Τί να πώ; Για την καταπληκτική φωνή της κοπελιάς. Το ότι είχαν έρθει κατευθείαν μετά από 24 ώρες πτήσης για την πρώτη συναυλία στην Αγγλία και ήταν ζωντανοί και χαρούμενοι (τί σου κάνουν τα χάπια). Για τον υπέρτατο θεογκόμενο ΚΙΘΑΡΙΣΤΑ!! Τα δώσαν όλα και μείς μείναμε πολύ χαρούμενοι. Πάρτε και μερικές φωτό δυστυχώς βγήκαν ολίγον κουνημένες μαμώτο!! Παίξαν όλα τους τα κομμάτια (έ δεν έχουν και πολλά, ένα και καλό δίσκο) και διαμάντια της βραδιάς το Velvet girl, broken bones, και the night is young.

το video δεν έχει πολύ καλό ήχο δυστυχώς!!

I'm in love...

/**/

ps. απο αύριο οι φωτός howling. Είμαι αλλού τώρα!!!

pixelicaxapostolimiam

Howling Bells

"It's three in the morning. It's the hour you can't hail a cab. It's the hour bars close and send you tumbling into the half-light. It's the hour you lie awake, willing your racing mind towards dawn. It's the hour you call an old lover. It's the hour you switch to hard liquor. It's the hour you listen to Howling Bells."

Σήμερα πάω να δώ τους Howling Bells. Μου θυμίζουν κάτι από Walkabouts, χωρίς τη φωνή της θεάς Carla, αλλά εξίσου ταξιδιάρικοι. Αν πρέπει να βάλω ταμπέλα θα έλεγα επιρροές από my bloody valentine, λίγο jazz/blues, και το soundtrack Virgin suicides από Air. Μου αρέσουν ακόμα περισσότερο γιατί 'ανήκουν' στην bella union, όπως επίσης και οι αγαπημένοι μου Explosions in the Sky και Cocteau Twins.

Σας υπόσχομαι φωτογραφίες αν βγούν καλές. Προς το παρόν ακούστε τους!

Pixelicious

five against one

Εμπνευσμένο από το Animal των Pearl Jam που θα δώ επιτέλους στις 18 Ιούνη στο Wembley. Επιτέλους! 12 χρόνια περίμενα!! :D. Πέντε πράγματα που δεν ξέρετε (μάλλον!), μιας και μου πέταξε το μπαλάκι η όμορφη Ka8y:

1. Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω αρχαιολόγος. Στα 11 μ'άρεσαν τα computer. Τελικά έκανα και τα 2 και είμαι πάρα πολυ χαρούμενη!!
2. Είμαι γενικώς ακατάστατο άτομο. Βρίσκω όλα τα πράγματα που χρειάζομαι μέσα στο χάος μου. Καμμιά φορά μου την βαράει και συμμαζεύω μέχρι αηδίας. (πχ. Αλφαβητική κατάταξη CD και DVD ανά είδος. ) Το ίδιο παθαίνει καμμιά φορά το PC μου. Το γεμίζω οργανομένα folders και μετά απο μια μέρα ψάχνω τα αρχεία μου και αναρωτιέμαι γιατί δεν είναι στο desktop..
3. Λατρεύω το sushi και γενικώς την Ιαπωνέζικη και Κινέζικη κουζίνα. Μπορώ να πώ ότι μαγειρεύω και σχετικά ΟΚ αρκετά φαγητά τους. Όνειρο ζωής είναι να φύγω 6 μήνες για ένα ταξίδι στον κόσμο. Ε όχι και παντού απλά απο Κίνα προς Ιαπωνία, Αυστραλία Χαβάη και μετά Αμερική και Δυτική Ακτη.
4. Δεν μπορώ τους ανθρώπους που εκστασιάζονται με τα ελληνολαικά. Κάνω χαβαλέ να τους βλέπω να πετάνε λουλούδια και να χορεύουν λες και τους σφάξανε τη μάνα στα ζεμπέκικα. Τρεlol γέλιο..!
5. Πεθαίνω για παιχνίδια στον υπολογιστή, κονσόλες κτλπ. Δώσε μου ένα καλό παιχνίδι και μπορεί να μη σου μιλήσω για 2-3 μέρες. Αν είναι μαλακία ε στην πρώτη ώρα το εχω βγάλει και σε βρίζω . :P

Ήθελα να πετάξω το μπαλάκι στον Μενέλαο αλλα με πρόλαβε κάποιος Nygeion γρρρρρρ!!!
Για αυτό και γώ θα το πετάξω σε άσχετους που διαβάζω.
Στην κατερίνα από τον σακομεμπιφτέκια (θεά)
Στον Νισύριο από το Reading
Και στην Ηλέκτρα, γιατι και εγώ μισώ τη χημεία.

Αυτά.

πιχελίσιους

Ο παραμυθάς...

Δεν ξέρω πόσοι από σας τον βλέπατε, εγώ πάντως κολλούσα στην τηλεόραση και μεγάλωσα με τις ιστορίες του..

Ο παραμυθάς

Ήρθε ξανά και μου έφερε στο νού άλλες εποχές..

Θα πετάω όσο θέλω ακόμα!!!!