With the noise gone, I'm chasing lullabies

Με δυό λόγια η συναυλία ήταν κα-τα-πλη-κτι-κή! Ακολουθεί ανάλυση:

Στο δρόμο για τη συναυλία και το Concorde II περνάμε από το σύμβολο της όμορφης μου πόλης. Brighton Pier: ατέλειωτες ώρες χαράς, κρύου και άπειρων γλάρων. Εάν προχωρείτε ανέμελοι στην προκυμαία με φαί στο χέρι σίγουρα θα δεχτείτε επίθεση. Αχμ, συνεχίζω..

Ο χώρος πολύ όμορφος, μικρός και ζεστός. Κλασσικά άδεια στην αρχή, (7 άνοιγαν οι πόρτες, 7.30 εκεί εμείς) χωθήκαμε μπροστά με μεγάλη ευκολία. Αυτά έχουν οι συναυλίες στην Αγγλία. Βλέπεις άνετα!!

Το support ήταν σχεδόν απαράδεκτο. Ακόμα μια κονσέρβα Franz Ferdinand/Interpol/james blunt/arctic monkeys κτλπ με την συνταγή πέρνω 3 riffs, πετάω πολλά wowwyeahlalala μέσα στο κομμάτι και φοράω πουκαμισάκι στη σκηνή. Το κλού της βραδιάς, ο τραγουδιστής που ωρυόταν σαν να είχε κάτι στον ... του (you get the point).

Και μετά από αυτά έρχονται οι Howling. Τί να πώ; Για την καταπληκτική φωνή της κοπελιάς. Το ότι είχαν έρθει κατευθείαν μετά από 24 ώρες πτήσης για την πρώτη συναυλία στην Αγγλία και ήταν ζωντανοί και χαρούμενοι (τί σου κάνουν τα χάπια). Για τον υπέρτατο θεογκόμενο ΚΙΘΑΡΙΣΤΑ!! Τα δώσαν όλα και μείς μείναμε πολύ χαρούμενοι. Πάρτε και μερικές φωτό δυστυχώς βγήκαν ολίγον κουνημένες μαμώτο!! Παίξαν όλα τους τα κομμάτια (έ δεν έχουν και πολλά, ένα και καλό δίσκο) και διαμάντια της βραδιάς το Velvet girl, broken bones, και the night is young.

το video δεν έχει πολύ καλό ήχο δυστυχώς!!