Gestisci i tuoi blog

Άνοιξα αυτό το μπλόγκ περίπου πριν ένα χρόνο και κάτι μέρες. Ακόμα και τώρα δε ξέρω το λόγο ύπαρξής του. Νομίζω πως μ'αρεσει να γράφω όταν εχω τσατίλες, ή είμαι χαρούμενη. Καμμιά φορά μπορεί να είμαι κάτι από τα δύο και να μή γράφω για καιρό.

Σας γράφω λοιπόν από το καινούριο μου σπίτι κοντά στην Φλωρεντία. Βρήκα δουλειά εδώ και ξεκινάω από τον Δεκέμβρη. Ήρθα να δώ το σπίτι και χρησιμοποιώ το wireless κάποιου άτυχου Ιταλού.

Αυτή τη στιγμή δεν είμαι ούτε τσατισμένη ούτε χαρούμενη. Είναι πολύ παράξενα τα συναίσθηματα που νιώθω. Στεναχωριέμαι που θα φύγω από το Brighton, περνάω τέλεια εδώ (μάλλον εκεί) και δεν θέλω να αφήσω τους φίλους μου. Από την άλλη, ξέρω ότι κάποια στιγμή αργά η γρήγορα θα έφευγα, άν όχι τώρα τον Δεκέμβρη, σίγουρα ώς το καλοκαίρι. Αναπόφευκτο.

Επίσης είναι πολύ παράξενο να είσαι σε μια πόλη που κανένας δε μιλάει Αγγλικά. Κανείς δε σε καταλαβαίνει και τα Ιταλικά μου περιορίζονται προσωρινά σε 20 λέξεις οι οποίες περιέχουν με συγχωρείτε, φαι, καφέ, κρασί, τσιγάρα, νερό , τρένο, αεροπλάνο, δρόμος και παρακαλώ/ευχαριστώ.

Η πόλη στην οποία βρίσκομαι λέγεται Πράτο και είναι μισή ώρα από την Φλωρεντία. Είχα την τύχη να βρώ σπίτι μέσα στην παλιά μεσαιωνική πόλη με πλακόστρωτο στους δρόμους και αρχοντικά. Βρίσκω πράγματα κοντά που εσείς στην Ελλάδα θα θεωρείτε δεδομένα αλλά μετά από 11 χρόνια στην Αγγλία με πιάνει μια συγκίνηση. Πχ. ζουμερές ντομάτες στο σουπερμάρκετ, του κόσμου τα σαλάμια/φαγητά, φτηνό φαί ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΟ, φρέσκο ψάρι κάτω από το σπίτι μου, γιαγιάδες που μου μιλάνε στο ασχετο (χωρις να τις νοιάζει αν δε τις καταλαβαίνω), εκδηλωτικός κόσμος, γαμάτος καφές.

Τι είναι όλα αυτά άν δεν έχεις τους ανθρώπους που αγαπάς δίπλα σου; Είναι μια καινούρια αρχή, θέλω να πιστεύω. Όταν κάτι τελειώνει αρχίζει πάντα κάτι άλλο. Είμαι σίγουρη πως σε Λίγο καιρό από τώρα θα ξαναγράφω για την Ιταλία και θα έχω και άλλους φίλους, και άλλες καταστάσεις και καινούριες εμπειρίες.

+ το ότι έχω ένα γαμάτο μεγάλο σπίτι και θα έρθουν όοοοοοοολοι οι φίλοι μου!!!

Φωτογραφίες όταν γυρίσω σπίτι Brighton.

ciao

Maria