Η σιωπή πριν την καταιγίδα

Και έχει έρθει η ώρα της αναμονής.

Παρατηρώ και περιμένω και βλέπω την βροχή να πέφτει.

Το γέλιο των φίλων και γώ είμαι και δεν είμαι εκεί.
Πατημασιές στην άμμο.
Μια κλειστή πόρτα.
Πάνω στο τζάμι ακουμπάω το χέρι και χαιρετάω.
Μα είμαι διάφανη, και η νύχτα γίνεται μέρα.

Παρατηρώ και περιμένω με λαχτάρα την αλλαγή που έρχεται.

Μα μέσα μου φοβάμαι λίγο.
Όχι το άγνωστο, αλλά αυτά που θα αφήσω πίσω.