A momentary lapse of freedom (*)

The road was glistening wet. Heavy clouds on the sky, and the sun can't really bother coming out for the moment. He drags his feet like an automaton, giving orders out loud to his brain. Left foot forward, right foot forward.

"I'll do it, it's the end. I've had enough of this. I wanted to do other things with my life and I'm stuck with her and the brats. I don't even know if they are mine."

A small voice says: no, how can you say that?
Shut up, small voice.

And he goes on:

"She's fucked around so much she's probably still doing it behind my back. That time I was away for this training, probably then, too. I wanted to become a painter. Wanted to travel. I have to look after myself, get my dreams in order. She never needed me, it was all for the money and the status. I bet she stopped taking the pill so she could snare me. "

After walking for two blocks he already feels better.

"It was not her fault, after all. A simple misunderstanding. Staying for the kids. She said it was only a fling. Just sex, nothing special. I should know, I've had a share of them too. I mean, men are allowed to do so, it's in their nature after all. "

The small voice gets louder

"You don't love her anymore. That love you had has been replaced by a total and irreparable habit. Yes, she's like a habit you can't quit. Like smoking. You are used to her. Plus, you have the spine of a jelly, and can't admit that you are a coward and can't bother to quit it. Not that she's any better. Staying for the kids, what crap!"

Shut up, small voice.

He goes back home, wondering what she has cooked for dinner.

(*)Title adapted from Pink Floyd's album A momentary lapse of reason.

There's an unceasing wind that blows through this night
And there's dust in my eyes, that blinds my sight
And silence that speaks so much louder that words,
Of promises broken


Περί ανωνυμίας και άλλων δαιμονίων

Το blog αυτό έχει κλείσει αισίως τρία χρόνια ύπαρξης. Σε αυτό το διάστημα έχουν συμβεί πολλά και διάφορα, άλλαξα 3 χώρες και 4 πόλεις, γνώρισα καινούριο κόσμο, ξαναβρήκα παλιό, έχασα κάποιους και στεναχωρήθηκα, έδιωξα κάποιους άλλους και δεν μου κάηκε καρφάκι.

Έχω να γράψω εδώ περίπου 2 μήνες. Μου έλειψε πολύ το blog μου και το είχα παραμελήσει αρκετά. Συνειδητοποίησα τις προάλλες ότι δε το παραμέλησα λόγω της πολλής δουλειάς όπως πίστευα. Αλλά ότι η ανωνυμία μου είχε πλέον πάψει να υφίσταται. Άτομα από την δουλειά μου ξέρουν πλέον αυτό το blog.Στην αρχή δίστασα, παλιότερα ήταν πιό εύκολο, κανένας εργοδότης/συνεργάτης μου δεν ήξερε ελληνικά και έτσι μπόρουσα να ξεσπάσω .

Γράφω με ψευδώνυμα από το 1996. Ποτέ όμως, σε ό,τι έγραψα, δεν ένιωσα άσχημα ή χρειάστηκε να το σβήσω. Έχω καταλάβει τόσα χρόνια στο internet ότι η ταυτότητά σου online είναι αρκετά σημαντική, αν της δώσεις σημασία. Τα γραπτά σου μένουν, όσο και αν θεωρούμε το internet εφήμερο και παροδικό. Για αυτό ποτέ δεν ήθελα να μετανιώσω για κάτι που έκανα submit.

Όσο για το blog, αν ήθελα κρυφό ημερολόγιο θα το έκανα από την αρχή έτσι, και δεν θα ασχολιόμουν καθόλου με το να συζητάω μαζί με παλιούς φίλους και εσάς τους καινούριους που γνώρισα αυτά τα χρόνια.

Στην αρχή, λοιπόν, ναι, προβληματίστηκα αρκετά με την άρση της 'ανωνυμίας' μου από άτομα που δεν θεωρώ/ούσα φίλους. Από την άλλη σκέφτηκα ότι από το google στα πρώτα search results έρχονται άσχετοι που ψάχνουν για στίχους του Κότσιρα, τι να πουν και αυτοί. Επίσης έχω σταματήσει εδώ και 13-14 χρόνια να βγάζω τα εσώψυχά μου με θλιβερές ιστορίες, στίχους και ποιήματα στο internet και προτιμώ απλά να παθαίνω μια φορά το χρόνο κατάθλιψη με nine inch nails. Περνάει σε 10' με ένα παγωτό.

Οπότε αποφάσισα πως δεν με νοιάζει. Δεν με απασχολεί γιατί δεν έχω να κρύψω τίποτα και ότι έχω να πω σε κάποιον θα το πω και μπροστά του. Με αυτά και με εκείνα, τελείωσε η ανωνυμία, οπότε να σας συστηθώ, εν μέρη.

Με λένε Μαρία, nice to meet you!

Από δω και πέρα θα τα λέμε πιό συχνά :)


insomnia: redux

I never thought the time would come
when I would avoid sleep
to watch over you while you were dreaming.



is when you know that everybody around you runs on higher beats per minute than you do...

...but you don't care.

Instead you find yourself staring at the clouds. Making out shapes and giving them names. Chubby tubby, Dragon-shaped teapot strainer, Strawberries with a cherry mustache.

You find that the trees talk to the clouds sometimes and whisper stories to each other.

These signs might probably indicate that you may have a schizoid strain in your personality.

However, most likely, they mean that you are on holidays and you don't give a toss.

If you do cloud identification as a hobby, outside the holiday period, give me a call. You can join my club.



Yet again, Pixel has a new home and a new job.
Άντε να στεριώσουμε λίγο σύντροφοι γιατί κουράστηκα!!!
Σαν την Χαλκιδική, πουθενά!!! :Ρ


The letter D

The letter D is often misunderstood. Usually associated with negative words, "D" often feels left out.

Dejected, devoid, disillusioned, detached, detested, deflated, debunked and drenched in death, unlike the others. Take "L" for example: livid, lullaby, luscious, love, languid, lively. Even lunatic has a fond place in our hearts.

The letter D does not give up. It holds precious few words that make up for it.

Dance, dream, delectable, delicious and of course, desire.

Give the letter "D" a second chance. Down deep you know it deserves it.


use your vote!

Γιατί θα ψήφιζα αύριο (αν ήμουν Ελλάδα):

  1. Γιατί είναι καιρός να καταλάβουν μερικοί-μερικοί οτι Ευρωεκλογές δεν ισούνται με εθνικές εκλογές
  2. Γιατί τα ευρωπαικά κόμματα ψηφίζονται, και όχι τα τοπικά
  3. Γιατί είναι η ευκαιρεία σας να επιρρεάσετε την πορεία της Ευρώπης με την 1 ώρα που θα χάσετε
  4. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ για μένα και όχι άλλοι για μένα
  5. Γιατί έχω σιχαθεί τα κομματόσκυλα
  6. Γιατί το λευκό και η αποχή δεν είναι άποψη, αλλα παραίτηση.
  7. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε το δικαίωμα της ψήφου και της επιλογής, έστω και αν αυτό το δικαίωμα μερικοί προσπαθούν να το περιορίσουν σε επιλογές τύπου άσπρο/μαύρο.
  8. Γιατί αν δεν επιλέξεις εσύ για τον εαυτό σου, αφήνεις αυτούς να αποφασίσουν:
(with thanks to arkoudos)
Update: ένα μικρό τμήμα του άρθρου από τα news247

"Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο άμεσα εκλεγμένος νομοθετικός "βραχίονας" της Ευρώπης, αφού εκλέγεται από τους 500.000.000 πολίτες των 27 χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανά πέντε χρόνια.

Εδρεύει στις Βρυξέλλες (Βέλγιο), στο Λουξεμβούργο και στο Στρασβούργο (Γαλλία).

Αποτελείται από 785 βουλευτές από τις 27 χώρες. Ο αριθμός των εδρών ανά χώρα δεν είναι σταθερός, αλλά διαμορφώνεται με βάση το μέγεθος της χώρας (σε παρένθεση οι έδρες που καταλαμβάνει στο Ευρωκοινοβούλιο): Aυστρία(18), Bέλγιο(24), Βουλγαρία(18), Γαλλία(78), Γερμανία(99), Δανία(14), Ελλάδα(22), Εσθονία(6), Ηνωμένο Βασίλειο(78), Ιρλανδία(13), Ισπανία(54), Ιταλία(78), Κάτω χώρες(27), Κύπρος(6), Λεττονία(9), Λιθουανία(13), Λουξεμβούργο(6), Μάλτα(5), Ουγγαρία(24), Πολωνία(54), Πορτογαλία(24), Ρουμανία(35), Σλοβακία(14), Σουηδία(19), Τσεχία(24) και Δινλανδία(14).

Οι ιδεολογικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου

Οι βουλευτές, δεν διακρίνονται σε μέλη κομμάτων, αλλά σε πολιτικές ομάδες συγκεκριμένων πολιτικών και ιδεολογικών τοποθετήσεων οι οποίες είναι οι εξής (σε παρένθεση οι έδρες τους στην προηγούμενη σύνθεση):

-Ομάδα Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και Ευρωπαίων Δημοκρατών (ΕΛΚ-ΕΔ) (286)
-Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ) (217)
-Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ΣΦΔ) (100)
-Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία (Π-ΕΕΣ) (43)
-Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών (41)
-Ανεξαρτησία και Δημοκρατία (ΑΔ) (22)
-Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών (ΕΕΕ) (44)"


The scientist

Come up to meet you, tell you I'm sorry
You don't know how lovely you are
I had to find you, tell you I need you
Tell you I set you apart

Tell me your secrets and ask me your questions
Oh, let's go back to the start
Running in circles, coming up tails
Heads on a science apart

Nobody said it was easy
It's such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be this hard
Oh, take me back to the start

I was just guessing at numbers and figures
Pulling the puzzles apart
Questions of science, science and progress
Do not speak as loud as my heart

But tell me you love me, come back and haunt me
Oh and I rush to the start
Running in circles, chasing our tails
Coming back as we are

Nobody said it was easy
Oh, it's such a shame for us to part
Nobody said it was easy
No one ever said it would be so hard
I'm going back to the start



Όταν ξαφνικά τα πράγματα πάνε ΠΟΛΥ καλά.
Τότε νομίζω πως κάτι θα συμβεί και θα στραβώσουν όλα.
Και θα γυρίσω στο μηδέν, θα ξανακάνω reset, reboot πείτε το όπως θέλετε.

Προς το παρόν όλα βαίνουν καλώς.

Κλέβω λίγο από τους Killers και λέω..
Sometimes I get nervous when I see an open door.



έκτατο ανακοινωθέν

Αύριο πάω Brighton.

Αν όλα πάνε όπως τα θέλω, μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα έχω και PhD και δουλειά (Ελλάδα). Αλλά επειδή πολλές φορές δεν πάνε όλα όπως τα θέλουμε, δεν θα πώ τίποτα παραπάνω προς το παρόν.


ντού, ντού, ποδήλατα παντού!

Φαντάσου.... μια Αθήνα που για λίγες ώρες δεν έχει αυτοκίνητα στο κέντρο.
Φαντάσου...μια λαοθάλασσα ποδηλάτων όλων των χρωμάτων και ειδών.
Ποδήλατα με μικρές ρόδες, με μεγάλες ρόδες, με ταχύτητες, χωρίς, τρίκυκλα, με παιδικά καθισματάκια, με καροτσάκια για παιδιά
Φαντάσου..μικρά παιδιά και μεγάλους όλοι μιά παρέα.
Φαντάσου 5000 ποδηλάτες να κάνουν βόλτα στο κέντρο της Αθήνας: Πεδίο του Άρεως, Ομόνοια, Σύνταγμα, Β. Σοφίας, Μέγαρο Μουσικής, Αλεξάνδρας.
Φαντάσου μουσική υπόκρουση από μια τρομπέτα και φωτοβολταικό κασσετόφωνο να παίζει queen "I want to ride my bicycle."

Σταμάτα να φαντάζεσαι.

Η 2η Πανελλαδική ποδηλατοπορεία ήταν μια τεράστια επιτυχία η οποία δυστυχώς ΔΕΝ θα την δείξουν στην τηλεόραση γιατί δεν πουλάει. Συγχαρητήρια στα φιλαράκια μου στους podilates.gr όλες οι βόλτες μαζί τους ήταν και είναι απίστευτες.

Update: και ένα καταπληκτικό βίντεο με -ομολογουμένως- ενοχλητική σφυρίχτρα στο background. Για όσους δεν ήσασταν εκεί, μια μικρή γεύση...



I never thought the time would come
when I would avoid sleep
to avoid dreams of you.


we just found something, but we've locked it inside

κόλλημα σε λέω!!!

When my gift arrives I'll be there
and when our time runs out I'll meet you again
'cause everything has changed tonight
we just found something but we've locked it inside

Without some love, where could we run, who would we be?
but now it's time, to kiss you goodbye, there is no time

Locked it inside your mind, I hope you find a way
you won't let it happen to you, you need some change
but I keep falling from the trees, until next time that we'll meet

Without some love, where could we run, who would we be?
but now it's time, to kiss you goodbye, there is no time
Until next time, where could we run, who would we be?
but now it's time, to kiss you goodbye, there is no time



Οι πιθανότητες είναι ένα μεγάλο μέρος του διδακτορικού μου. Δεν θα πώ παραπάνω γιατί θα βαρεθείτε. Βρίσκω όμως ότι έχουν αρκετό ενδιαφέρον, σε περιπτώσεις όπως αυτή:

Πριν 2-3 μέρες έγραψα το προηγούμενο post (blind date) στο κινητό μου καθώς γύριζα απο Θεσσαλονίκη. Το έβαλα πρώτα στο facebook, σε κλειστό κύκλο φίλων (γύρω στα 50 άτομα). Τουλάχιστον νομίζω ότι το έβαλα, αλλιώς το είδαν γύρω στα 200+.

Ας υποθέσουμε το 1ο.

Μετά, γύρισα και το έβαλα και στο blog. Σήμερα, κοιτώντας τα στατιστικά του blog, παρατήρησα ότι κάποιος βρήκε το blog μέσα από search στο google που είχε ως term την τελευταία φράση: Now my fate will also become somebody else's and history has shown that revolutions are won by the masses. As I have forgiven my maker, please forgive yours.

Τέλεια, αυτός ήταν ο σκοπός. Ήθελα να δω εάν θα αμφισβητούσε κανείς ότι ήταν δικό μου.
Άπιστε Θωμά, αν είσαι φίλος μου, σε συμπάθησα ακόμα πιό πολύ. Προφανώς σου έκρυψα κάτι γιατί μάλλον δεν ήξερες ότι έχω blog.

Τί γνωρίζουμε για τον Θωμά:
  • Είναι έλληνας/ίδα (100%, ip απο ελλάδα, όχι απαραίτητα Αθήνα)
  • Είναι πρωινός τύπος/τύπισσα (9 το πρωί επίσκεψη)
  • Είναι άντρας 90%(τρέχει linux)
  • Ξέρει από computer 100%(τρέχει linux)

Το γεγονός ότι τρέχεις linux μου δίνει κάποιες ιδέες....ας αναλύσω λίγο στατιστικά τους φίλους μου:
mini pool, 56 subjects

αποκλείω αυτόματα αυτούς που δεν είναι Ελλάδα και τους φίλους μου που δεν ξέρουν τι είναι linux.

Ωραία, μείναν 19, εκ των οποίων 2 κοπέλες. Θα ξαφνιαζόμουν αν ήταν κορίτσι δηλαδή, αλλά δεν είναι απίθανο. 2 φεύγουν γιατί είναι στρατό, ένας δεν ξυπνά πρωί, άλλος δεν θέλει linux. 15

Και εδώ έρχεται ο φίλος Bayes που τον έχω φάει στα μούτρα τα τελευταία χρόνια και μας ρωτάει:
Δεδομένου ότι ο φίλος/η είναι Έλληνας, computeras, με linux και πνεύμα αναζήτησης, ποιο είναι η πιθανότητα να είναι ο/η (insert name here).

Βέβαια ο αιδεσιμότατος Bayes έχει προνοήσει Δεν αποκλείεται να μου είναι κάποιος/α παντελώς άγνωστος που να μην έχω φίλο στο fb και κάποιος γνωστός μου να του έστειλε το κείμενο. Παρ' όλα αυτά, όποια πιθανότητα πιστέψω εγώ ως σωστή είναι σωστή γιατί είναι υποκειμενική και βασίζεται στο data που έχω διαθέσιμο τη συγκεκριμένη στιγμή.

Δεν είστε πολύ χαρούμενοι που δεν κάνετε phd?


blind date

There is this urban myth, you know. Something about weirdos placing infected syringes between cinema seats. One zap and you are toast. We come in peace, they said. Almost anyone i knew laughed this off. Words of the tougher, older siblings, to the young ones, to scare them off with tooth picks while watching a Disney movie.

Well, let me tell you-i went to the movies a month or two ago.'T was nice, actually..a Will Smith drama/flick, too much altruism made me sick but was rather good. Surely I will remember it forever though.

I sit in the train now and it is a six hour journey. I am literally starving and my co-passengers suddenly seem very tasty. I wear my sunglasses so that my eyes don't show, better eccentric than dead.

I don't know how or when I became so sarcastic, probably it was that night. Instant change, like instant soup. I 've missed instant soup. I always hated it, its just now, that i cannot have it, i want it. Is it not like that with most things though? Love comes to mind.

A member of my herd is awake. He is a musician of sorts-I saw him scribbling notes and a big, confident F key a while ago. Hunger drives me off topic.

You know, it is not like they told you it would be. Those kids dream about it and they could not be further from the truth. No veil is lifted from your puny mortal eyes nor are you suddenly blessed with super strength and a fetish for flashy renaissance shirts and leather coats. It's just the hunger and the starlight. Seeing in the dark should have made this bloody situation a tad more enjoyable but I am too irritated now to look at the bright side of the moon. An optimist would say I got my whole life ahead to enjoy it. Sod off, optimist, or I'll bite your scrawny neck.

Do you know they have installed random DNA checks at stations? They say they gather us all up and lock us in big containers. We are left to eat each other, drain our fellows' blood so we can survive. But the last one standing is sated only for a while. I have heard about rings where norms put money on us fighting. Like starving dogs we loathe and love the hand that feeds us. There is no plan other than extermination for us, and why?Because of a short flame of passion, like Jay, my pal had.. or an unlucky movie, like 7 pounds.

We are getting closer to the station. I see some peace guards at the platform, just my luck. I go to the trains bathroom and use the syringe. I hide it at my seat, the others have already left.

Now my fate will also become somebody else's and history has shown that revolutions are won by the masses. As I have forgiven my maker, please forgive yours,


the white tower

And so it’s begun
A fairytale of one
A bleeding rose – a mind in pause
And so it’s begun
A journey meant for one
A heart that froze – the life I chose

I got one chance to make life shine

λατρεύω αυτή την πόλη,
γίνεται να έρθω εδώ;
Θα έρθω εδώ.


οι κουκούλες των άλλων.

Αγαπητέ κύριε Χ,

Απολύεστε από την εταιρεία μας γιατί ακούτε rock(*). Πηγαίνετε στο
λογιστήριο για να παραλάβετε την αποζημίωσή σας.

Οι συνάδελφοί σας, προφανως ζούνε σε κάποιο άλλο διάστημα
γιατί νομίζουν ότι θα κολλήσουν από τον αέρα που αναπνέετε
όλοι μαζί και θα αρχίσουν και αυτοί να ακούνε τις αηδίες που ακούτε.

Εμείς σαν εταιρεία θέλουμε το καλό των υπαλλήλων μας, και
δε μπορείτε εσείς να μας χαλάσετε την ηρεμία.

Ας πάτε και στον Άρειο Πάγο, δε θα σας βοηθήσει.

Μια Ευρωπαική σοβαρή επιχείρηση.
(*)πώς σας φάνηκε; γελοίο; αντικαταστήστε τώρα τη λέξη 'rock' με AIDS.

Θεμελιώδεις Αρχές για την Προστασία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ατομικών Ελευθεριών
σε Σχέση με το AIDS" . Αρθρα 64 έως 71:

§64. Δεν επιτρέπεται η εξέταση για ανίχνευση αντισωμάτων του HIV, ως προϋπόθεση πρόσληψης.
§65. Δεν επιτρέπονται ερωτήσεις που αφορούν στις σεξουαλικές προτιμήσεις του υποψηφίου προς πρόληψη.
§66. Δεν είναι υποχρεωτικό για οροθετικό να δηλώσει την κατάσταση της υγείας του στον εργοδότη.
§67. Η αποκάλυψη μετά την πρόσληψη ότι ο εργαζόμενος είναι οροθετικός, δεν θα πρέπει να έχει καμία δυσμενή συνέπεια.
§68. Δεν επιτρέπεται η απόλυση ή δυσμενής αλλαγή των εργασιακών σχέσεων εργαζομένου, όπως μετάθεση, υποβιβασμός κλπ εξ αιτίας και μόνο του γεγονότος ότι είναι οροθετικός.
§69. Σε περιπτώσεις ασθενών με AIDS εφαρμόζεται η εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία που αφορά στις ασθένειες εργαζομένων.
§70. Εργαζόμενοι με οποιαδήποτε ασθένεια, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με κατανόηση
και να τους επιτρέπεται να εργάζονται ανάλογα με τις δυνατότητές τους.
§71. Ο εργοδότης (ή όποιος έχει διευθυντική θέση ή ασκεί με οποιοδήποτε τρόπο διοικητική εξουσία) που γνωρίζει ότι εργαζόμενος είναι οροθετικός ή ασθενής με AIDS, είναι υποχρεωμένος να τηρεί εχεμύθεια.

hoodie or no hoodie?


ένα τραγούδι

στίχοι φοβεροί...
Λοιπόν αγρίευσε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός,
πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός
μα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν
ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά
είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες
να χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους να μπαίνουν σήμερα στη Βουλή
κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ
"κοίταξε τι ωραίοι που είναι, κοίταξε τι ωραίοι που είναι"
είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψαν' οι Γερμανοί
είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή
είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη
είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική
εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες κι η χώρα ένα γραφείο τελετών
θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ
τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό
είδα μετά τους δικούς μου να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα
έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή
δεν ψάχνω ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν θα ταν αγέννητη γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου
με τρομάζεις εσύ
με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω

οι μπαρούφες των 'μεγάλων'

Είπε ο Πάπας Βενεδίκτος δεκαέξι μετά από επίσκεψη στο Καμερούν:

"HIV/Aids was, a tragedy that cannot be overcome by money alone, that cannot be overcome through the distribution of condoms, which can even increase the problem".The solution lay, he said, in a "spiritual and human awakening" and "friendship for those who suffer".

θέλετε λίγα μαθηματικά, πάρτε τα!
800 εκ. πληθυσμός στην περιοχή της Αφρικής κάτω από τη Σαχάρα-22 εκ. άνθρωποι ήταν μολυσμένοι από το Aids το 2007. Την ίδια χρονιά 1,5 εκ πεθάνανε (δεν μετριούνται στα 22 εκ. )

Οι άρρωστοι απο aids μόνο σε αυτή την περιοχή της Αφρικής είναι το 67% των αρρώστων του ΠΛΑΝΗΤΗ.

Πόσο βλάκας μπορεί να είναι ένας παπάς για να τα λέει αυτά!!!


death of an era

το σπίτι μου στο Βrighton:(


σημάδια απουσίας

τους τελευταίους 3 μήνες προσπαθώ -μάταια ώς τώρα- να επαναπατριστώ. Σκεφτόμουν σήμερα κάποια σημάδια που μου "ψιθυρίζουν" πως έλειπα καιρό από δω!
για να δούμε για να δούμε!

---signs that you've been away from Greece too long----
1. Το μόνο σοβαρό πράγμα στην τηλεόραση είναι η ελληνοφρένεια
2. και στο ραδιόφωνο επίσης
3. ο κόσμος κοιτάει στο δρόμο, τί κοιτάς μωρέ παππού;
4. Τα λεωφορεία σε φέρνουν πιό κοντά στον συνάνθρωπό σου. ΠΟΛΥ πιό κοντά.
5. Κανείς δεν λέει καλημέρα
6. Στα ταμεία μάλλον όλες περνάνε ψυχολογικά τέστ και σωστή εκπαίδευση στο πως να μή χαμογελάνε ή να κοιτάζουν τον πελάτη.
7. Το ευχαριστώ είναι ξένη λέξη. Όταν το λές, σε κοιτάνε παράξενα.
8. Για να βρώ δουλειά θέλω μέσο
9. Για να βρώ μέσο πρέπει να έχω μέσο
10. Το βιογραφικό μου πρέπει να μειωθεί στο 1/10 ώστε να το κοιτάξει κάποιος
11. Κάποιο πρόβλημα υπάρχει με τα emails. Ενώ εγώ στέλνω, κανείς δεν απαντάει
12. Πάντα, όλοι, όταν θες να τους βρείς , είναι σε meeting
13. Πάντα, όλοι, όταν θες να τους βρείς , είναι σε meeting, εκτός και αν ξέρεις τον μπατζανάκη του (βλ. σημάδια 8+9)
14. Πρώτα κάνεις μια δουλειά και μετά δεν ξέρεις άν θα πάρεις λεφτά.
15. Το ποδήλατο είναι σαν τον εξωγήινο - δεν πιστεύεις ότι το βλέπεις μπροστά σου και έτσι το αγνοείς.
16. Ο δημόσιος τομέας σε θεωρεί απόφοιτο Λυκείου.
17. Το ΔΟΑΤΑΠ σε θεωρεί ηλίθιο που γύρισες στην Ελλάδα και σκοπεύει να σε στείλει απο κεί που ήρθες
18. Τα καμπανάκια βαράνε όταν ακούς συγγενείς να σε ρωτάνε τί γνωστούς έχεις
19. Τα καμπανάκια ξαναβαράνε όταν οι ίδιοι συγγενείς σου λένε να κόψεις κάτι από το βιογραφικό σου γιατί οι άλλοι τρομάζουν.
20. Οι φίλοι σου ονειρεύονται μια θέση στο δημόσιο
21. Αυτοι που δεν την ονειρεύονται, είναι ήδη στο δημόσιο
22. gadgetakias πατέρας μιλάει στο κινητό περιχαρής εν ώρα οδήγησης και μετά από προσφορά σου για δώρο handsfree σου απαντά πως 'έχεις γίνει πολύ αγγλίδα'
23. Ο καφές κάνει όσο 3 καφέδες στην Ιταλία.
24. Όποια συζήτηση και να ανοίξεις, οι δικοί σου το γυρνάνε στα κομματικά
25. Δεν υπάρχει πολιτική συνείδηση, μόνο κομματική.
26. Προσπαθείς να εξηγήσεις πώς κάτι μπορεί να γίνει καλύτερο 'για όλους' και παίρνεις απάντηση "Πού νομίζεις πως είσαι; εδώ είναι Ελλάδα δεν γίνονται αυτά!"
27. Απορείς πώς σκατά τόσοι έλληνες μια χαρά τα καταφέρνουν έξω;
28. Απορείς πώς γεμίζουν τα μπουζούκια ενώ όλοι πεινάνε;
29. Απορείς πώς γίνεται τα supermarket να έχουν τιμές Αγγλίας;
30. Μπορείς να προβλέψεις πλέον κάθε κομματική δήλωση. Ξεκινάει με το :
"Εμείς θα κάνουμε /θα δείξουμε", συνεχίζει με το "γιατί τα προηγούμενα χρόνια εκείνοι τα κάνανε σκατά" και τελειώνει με το "ο έλληνας μας εμπιστεύεται και δεν ξεχνάει τα λάθη του παρελθόντος". Αν προέρχεται απο αριστερο κόμμα, προσθέστε και τις εξής λέξεις: προβοκατορικό, αντι-λαικιστικό, αντι ιμπεριαλιστικό.
31. Πρέπει να αλλάξεις εσύ γιατί τα πράγματα δεν θα αλλάξουν ποτέ.

Τί μένει; λίγα αλλά καλά προς το παρόν: ήλιος, θάλασσα, το ποδήλατό μου, η οικογένειά μου.
1. Μια βόλτα με τα πόδια από μοναστηράκι προς θησείο την κυριακή
2. Ποδηλατάδα στην παραλιακή
3. Φρέσκα χόρτα στη λαική (πράγμα απίθανο για βόρειες χώρες)
4. Τα sessions rpg
5. Οι φίλοι
6. Τσάι με τη μαμά μου
7. Τσακωμοί με τον πατέρα μου για κομματικά, ποδόσφαιρο, τον καιρό κλπ
8. Το μπαλκόνι με τα αρωματικά φυτά και έναν ήλιο που δεν έχει φύγει σχεδόν καθόλου όλο αυτό το διάστημα

Δεν μετανιώνω που γύρισα. Δίνω χρόνο και διορία μέχρι το καλοκαίρι και κρατώ μέσα μου την ελπίδα ότι υπάρχουν άλλοι σαν και μένα, άνθρωποι που δίνουν αξία σε αυτό που είσαι όχι σε αυτό που 'πουλάς', με συνείδηση και αφύπνιση.

Θα αλλάξουν τα πράγματα, και αν δεν αλλάξουν, θα τα αλλάξουμε εμείς. Λίγο - λίγο.

ε, αν μπουχτίσω, βούρ για brighton ! :Ρ

υ.γ. όπως καταλάβατε, ψάχνω για δουλειά. άν ξέρετε κανέναν που να ψάχνει τσαχπίνα computer geek για εφαρμογές πολιτισμού, you know where to find me :P


lost in Lost

[spoilers, read at your own risk]

καλά σε λίγο θα μας αναστήσουνε και τον Michael....



Puressence - i suppose
Someone shows me I've been stepped on,
And now I'm left with nothing more to say,
And I propose we're not all right now,
But I'm all right now, and I propose it,
They suppose they taught me well now,
You taught me hell now and no one knows it,
You're getting sucked in little by little,
And I suppose you feel all right now, all right now, don't feel,
You're getting shot down a little by little,
And I suppose you feel all right now and no one knows it,
( I've got nothing and I feel fine)
(I'm right now, I'm right now)
Have you lost your feeling?
Have you lost your sense of breathing?
Have you gained that tainted feeling?
So, so cold,
Someone poisoned what you're eating,
You're getting shot down, you're getting pushed in, a little by little,
And I suppose you feel all right now, all right now, don't feel,
You're getting shot down a little by little,
And I suppose you feel all right now, all right now, don't feel,
You're getting pushed in a little by little,
And I'm all right now and no one knows it,
And no one knows it, and no one knows it,
And no one knows it, and no one knows it.



Μετά από 8 χρόνια με κινητό, η μάνα μου σήμερα έμαθε να στελνει sms έτσι ώστε να ψηφίσει Νικόλα για τον τελικό. :)


the ring of fire

Σήμερα όλη μέρα ακούω Johnny Cash και J Lewis. Έχει ξεκινήσει από χτές δηλαδή, που άκουγα στο youtube την διασκευή του Cash σε Nine Inch Nails, στο "Hurt". Εξαιρετική διασκευή.

Βρήκα ευκαιρία να δώ και την ταινία Walking the Line, υπέροχη, αξίζει. Τα φωνητικά τα έχουν κάνει οι ίδιοι οι ηθοποιοί, δεν το πίστευα μέχρι που το διάβασα κάπου.

Από τα αγαπημένα μου κομμάτια αυτή την εποχη, για κάποιο λόγο, είναι το ring of fire. Μου έχει κολλήσει σαν μελωδία και το ακούω συνέχεια. Καθώς έψαχνα διάφορα versions στο youtube (γιατί του cash δεν είναι το αυθεντικό αλλά αυτό της αδερφής της γυναίκας του τέσπα μη το ψάχνετε), αποφάσισα να ψάξω για covers στο ring of fire.

Όλο αυτό το ψάξιμο κατέληξε σε ένα ταξίδι από τα 50ς ώς σήμερα, βρήκα covers + διασκευές από τον Springsteen μέχρι και punk συγκροτήματα. Σας παραθέτω μερικά λοιπόν, αν δεν βαριέστε και θέλετε ένα ταξίδι στις υπέροχες (όχι πάντα), διαφορετικές, πτυχές του ήχου.

το αυθεντικό - Annita Carter
Johnny Cash on Johnny Cash
June Carter (1999) η τύπισσα είναι 70 χρονών !!
πιάνο + Ray Charles jazzy twist! (πολλά χάπια ο ray εκείνο το βράδυ)
wall of voodoo - electro version
Bruce Springsteen - bootleg 1974 (άσχημος ήχος λίγο)
Social Distortion - punk version (μαμάει)
τρελλό (γελοίο) βίντεο από τους H-Blockx vs Dr. Ring-Ding (σκεφτείτε blink 182)
Clara+ukulele :)
thrash metal / Acid Drinkers(μονο αν είστε γενναίοι ή κουφοί)

αν φτάσατε ώς εδώ, συγχαρητήρια! Πάρτε ένα Jerry Lee Lewis δωράκι!!


αντί για αντίο

Θα 'ρθει καιρός
που θ' αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα 'ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ' έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα 'μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα' ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ' όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος,

Θα την αλλάξουμε τη ζωή
...παρ' όλα αυτά Μαρία

(για την αντιγραφή, Κατερίνα Γώγου)