24.9.08

my sister

Η αδερφή μου φεύγει αύριο για την Αγγλία για να αρχίσει μεταπτυχιακό. Μου φαίνεται πολύ παράξενο! Νιώθω πως δεν έχει περάσει πολύς καιρός που έφυγα από Ελλάδα, αλλά μετά σκέφτομαι 'Χαζή, όταν έφυγες, η μικρή τελείωνε το δημοτικό.'

Ομολογώ πως δεν τα πηγαίναμε πάντα πολύ καλά. Μέχρι τα 18 μου ήθελα να τη σκοτώσω. Και δικαιολογημένα. Ήταν σπιούνος της μαμάς μου, με κάρφωνε συνέχεια, και ήταν και 6 χρόνια πιό μικρή. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια της είχα κάνει τη ζωή πατίνι. Κυριολεκτικά!! Μπορεί και να την είχα δείρει κιόλα δεν θυμάμαι πάντως την έβαζα να μου δίνει τα λεφτά της.

Δεν ξέρω πώς, κάποια στιγμή αρχίσαμε να μιλάμε. Μάλλον όταν μου είπε για τα γκομενικά της πρώτη φορά. Και ξαφνικά γίναμε φίλες.

Είναι απο κείνες τις φιλίες που ξέρεις ότι θα κρατήσουν. Μερικές φορές ακόμα μου σπάει τα νεύρα αλλά νομίζω πως έχω (και έχει) βρεί το κουμπί της και την αγνοώ όταν συγχίζεται:Ρ. Μπορεί να τσακωθούμε άγρια μιά φορά το χρόνο, συνήθως για μαλακίες, αλλά θα τα ξαναβρούμε.

Όπως έλεγα λοιπόν, μου φαίνεται παράξενο που πάει Αγγλία..στο πανεπιστήμιο που πήγα και γώ στα 17 και μάλιστα θα μένει 1 στενό πιό κάτω από την παλιά μου εστία. Θέλω να πάω να την δώ έστω και αν 6 χρόνια έμεινα σε κείνη την πόλη και ορκίστηκα πως δεν θα ξαναγυρισω!

Οι γονείς μου αγχώνονται επειδή δεν έχει μείνει μόνη της. Καμμιά φορά σκέφτομαι ότι δεν την ξέρουν καλά. Έχει τσαγανό και μπορεί και στέκεται στα πόδια της. Δεν φοβάται πολύ να πάει σε νέα μέρη και να δοκιμάσει καινούριες εμπειρίες. Επίσης είναι ξεροκέφαλη σαν και μένα. Και τέλος, είναι τόσο φιλική που σε μιά βδομάδα θα έχει γνωρίσει όλο τον κόσμο.
Μόνο βάζελος να μην ήτανε..

Καλή αρχή σκατό

19.9.08

and fade out again

Διάβαζα τις λέξεις σου ευλαβικά όποτε έβλεπα κάποιο καινούριο σου άρθρο. Άκουγα 1-2 φορές τις μουσικές σου και στεναχωριόμουν όταν ήσουν θλιμμένος, γιατί η λύπη και η χαρά σου - περισσότερο η χαρά- ήταν μεταδοτική σε αυτά που έγραφες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το όμορφο post με τίτλο read my mind όπως το τραγούδι των killers, γραμμένο για εκείνη.

Ένιωθα σαν λαθρεπιβάτης σε ένα ιστιοφόρο με προορισμό κάποιο εξωτικό νησί - ποτέ δεν σου είχα πει κουβέντα. Μόνο διάβαζα κρυφά και θαύμαζα αυτά που έγραφες.

Ούτε πρόκειται ποτέ να σου πώ κουβέντα τώρα πιά. Δεν ξέρω πώς και πού έφυγες, λυπάμαι για αυτούς που σε ξέρουν και υποφέρουν τώρα χωρίς εσένα..

Αντίο street spirit.

17.9.08

a trip to the lanes

Μερικές φωτογραφίες από το Brighton - ακόμα και με συννεφιασμένη μέρα το βρίσκω όμορφο χεχε!
Σορρυ για τις κόκκινες ημερομηνίες στις φωτό είχα δανική φωτογραφική
1. Fishbowl - τρομερή pub, στην καρδιά της πόλης ! (έμενα δύο σπίτια πιό αριστερά τον τελευταίο καιρό)
2. Η παραλία - τύφλα να έχει η Χαβάη! :Ρ (δε σώζεται με τίποτα όμως)
3. Το Pier. Κέντρο μάζωξης παιδιών, τουριστών και ενίοτε chavs.
4. To Druid's head, άλλη παραδοσιακή pub. Το κελάρι νομίζω χρονολογείται από το 1600? Ηταν πάντως στέκι πειρατών, εκεί αφήναν το παράνομο αλκοόλ χεχε.
5. Το 2ο pier, καμμένο καταλάθος;Εμπρησμό; ποιός ξέρει, μ'αρεσει έτσι που διαλύεται στη θάλασσα.
6. Το μαγαζί Art republic. Γνωστό για τις αυθεντικές 'ζωγραφιές' του Banksy (κλάπηκαν) και του σχεδιαστή των Gorrilaz.
7. O πεζόδρομος στα north lanes. Φανταστικό μέρος για καφέ, φαί ή μπυρίτσα το βράδυ
8. Corn exchange κ Mash tin . Κέντρο συναυλιών και rock pub αντίστοιχα. Τέλεια και τα 2!

9. Ότι και να πω για το pompoco είναι λίγο - αυθεντικό και γρήγορο Γιαπωνέζικο φαγάκι στο πιάτο σας (όχι δεν έχει sushi αυτό). Το λατρεύωωωω!
10. Λίγη κουλτούρα - Το Brighton Pavilion. Παλάτι ενός άγγλου πρίγκηπα επηρρεασμένου από τα ταξίδια στας Ινδίας (δεν πήγε ο ίδιος ποτέ).
11. Αυθεντικός (ΤΜ) γλάρος Brighton. Αν δεν σε έχει χέσει γλάρος ή αρπάξει το φαί σου, δεν είσαι πραγματικός κάτοικος της πόλης (έχω 1/2).

15.9.08

Great Gig in the Sky

"and I am not frightened of dying, any time will do,
I
don't mind. Why should I be frightened of dying?
There's no reason for it, you've gotta go sometime.
I never said I was frightened of dying."

goodbye Richard.
see you.. on the dark side of the moon
(and thanks)

14.9.08

Και μου πες "κράτα με θα φύγω πάλι"

Μετά από ένα μήνα και κάτι στο αγαπημένο μου Brighton, πίσω πάλι στην όμορφη Ιταλία. Νομίζω οι επόμενοι μήνες φέρνουν στο νού μου κάτι από κυκλώνα. Πολλοί λένε ότι την άνοιξη είναι ο καιρός των αλλαγών, για μένα σίγουρα είναι το φθινόπωρο.

Πάλι τα πράγματά μου σε κούτες, ακόμα μιά φορά φεύγουν τα υπάρχοντά μου για Ελλάδα, τέλος του μήνα. Μετά, ένας μήνας και κάτι διαμονή σε ξενοδοχείο κάπου εδώ κοντά στο πανεπιστήμιο που δουλεύω. Μετά, Ελλάδα για λίγο καιρό από μέσα/τέλη Νοέμβρη όσπου να τελειώσω τα του phd. Μετά.. ποιός ξέρει;

Κουράστηκα με τις μετακομίσεις. Αυτό το σπίτι που έμενα τώρα δε με άγγιξε καθόλου. Το ξέρω γιατί τα poster από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα μείναν ανέγγιχτα στο κουτί τους όπως όταν πρωτοήρθα εδώ.

Δεν ξέρω πλέον που ανήκω. Όταν έφτανα στο Brighton, μέσα στο τρένο, ήμουν πολύ χαρούμενη σχεδόν έβαλα τα κλάματα που είδα τα lanes μέσα από το ταξί, έλεος δηλαδή! Ένα μήνα και μισό στην Αγγλία βγήκαμε έξω μετρημένα, λόγω διαβάσματος. Όμως οι ανθρωποι που αγαπώ ήταν πάντα γύρω και δεν με ένοιαξε καθόλου ο πιό βροχερός Αύγουστος της ζωής μου. Αναρωτιέμαι. Είναι το μέρος, ή οι άνθρωποι; Αν όλοι φύγουν - που θα φύγουν - θα είμαι το ίδιο χαρούμενη;

Ο ένας χρόνος στην Ιταλία με έκανε να καταλάβω πως είμαι τελικά παιδί του ήλιου. Θέλω λίγο ζέστη και ήλιο. Δεν ξέρως αν θα μπορούσα να ζήσω για πάντα μέσα στο κρύο της Αγγλίας. Και κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσω - αν και δε θέλω ακόμα - πού θα μείνω Ι guess. Δεν ξέρω γιατί, η σκέψη της Ελλάδας με τρομάζει...

Απλά ρε γαμώτο τί ωραία που θα ήταν να υπήρχε ένα teleportation device. Δεν μπορώ άλλο να πακετάρω λέμε! Έχω αλλάξει 12 σπίτια απο το 1996 και σκεφτείτε ότι σε μερικά από αυτά έμενα συνολικά 6 χρόνια - δλδ μπορεί να χρειαζόταν να μετακομίσω 3 φορές μέσα σε ένα χρόνο. Ενώ με ένα teleportation system τα πετάς όλα μέσα στην κάψουλα και τσουπ βγαίνουν στο άλλο σπίτι. Μή σου πώ ότι θα υπήρχαν και ρομπότ να στα ταχτοποιήσουν κιόλα...

Σας αφήνω με ένα αγαπημένο μου τραγουδάκι. "Η Γυριστρούλα" του Λάκη, σε διασκευή από Ονιράμα.