29.7.08

eurotrip pt 2


Το ταξίδι μου ήταν σαν αυτή τη φωτογραφία.
Όμορφα μέρη, φωτεινοί άνθρωποι, γρήγορα εναλλασσόμενα τοπία και φαντασμαγορικά χρώματα που όσες φωτογραφίες άλλες και να ανεβάσω δεν θα έχει νόημα.

Και όπως αυτό το ιστιοφόρο στο λιμάνι της Βενετίας: in the blink of an eye, it was all over.

22.7.08

ο-μι-τζι (και 3 λολς)

[allah on beef]

and to keep the balance

[christ on white (non wholeweat) toast]

... i've got more..

christ on...
[sea shell] [caravan]

allah on...
[fish] [plum organic tomato]

Μου φαίνεται ότι θα κάνω μόττο του blog το παρακάτω

This blog suggests that the origin of life was a natural event. Because this view undermines the whole point of most religions, readers are encouraged to close down this blog and burn the author.

(τροποποιημένο από εδώ)

20.7.08

die dikatsa die die die

Ανέφερε -μεταξύ άλλων- ο Στυλιανίδης:

"οι τελικές ρυθμίσεις θα γίνουν με την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας που υποχρεώνει την Ελλάδα να αναγνωρίζει επαγγελματικά δικαιώματα που απορρέουν από ευρωπαϊκά πτυχία."

ΑΜΗΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ!!!!!!

Δεν θέλω να περάσω τα επόμενα 3 χρόνια αναγνωρίζοντας πτυχία στο δικατσά/δοατάπ!
Έλεος πιά! Σας πληροφορώ ότι κουράστηκα και μόχθησα να πάρω τα πτυχία μου όσο ο καθένας από σας με ελληνικό πτυχίο.

Σιγά μη με στείλετε τώρα στα γεράματα να ξαναδίνω μαθήματα προτιμώ να μη τα αναγνωρίσω ποτέ.

(και για να ξεκαθαρίσουμε πριν πέσετε να με φάτε - ισοτιμία με πτυχία από αξιόλογα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια)

Update: το post το έγραψα γρήγορα - η παραπάνω πρόταση έπρεπε να λέει: και για να ξεκαθαρίσουμε πριν πέσετε να με φάτε - ισοτιμία με πτυχία από αξιόλογα ευρωπαϊκά και μή πανεπιστήμια. Όπως πολύ σωστά αναφέρει ο griniaris στα σχόλια, αυτό που χρειάζεται είναι συστηματική αξιολόγηση μάθησης και ερευνητικού επιπέδου. Πράγμα που γίνεται σε διάφορες άλλες χώρες (πχΑγγλίαπουτοπτυχιομουδενειναιισοτιμογκουχγκουχ) Το σκηνικό δείχνει καλό όμως και πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια (ότανγεράσωακόμαπερισσότερο) θα έχουμε παρόμοιο σύστημα (προ-πό)

18.7.08

eurotrip

I am the passenger
I stay under glass
I look through my window so bright
I see the stars come out tonight
I see the bright and hollow sky
Over the cities a rip in the sky
And everything looks good tonight


firenze-milano-lago di como-zurich-venezia-firenze-brighton

2226 klm (c. 1383 miles)


pixelκάθυφάντουςλέγκοτζόπι

Ποιός άλλος θα έρθει; :)

And everything was made for you and me
All of it was made for you and me
cause it just belongs to you and me
So lets take a ride and see whats mine

16.7.08

vodafone: leech the moment

sa vomva eskasan oi mazikes apolyseis twn paidiwn tis vodafone greece. Pragmatika lyphro to skhniko. Diavaste to ar8ro edw kai idietaira ta comments.

OK oi idiotikes etaireies exoun dikaiwma na kanoun oti theloun den einai dimosio. Alla anti na kopsoun managerokefalia pane kai kovoun neous an8rwpous pou paw stoixhma einai underpaid kai overworked!

Tha to deijei kanena kanali arage anarwtiemai (NOT)

καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται..

Με ενδιαφέρον (σκοτίστηκα) διάβασα την δήλωση της κας Παπαρήγα σχετικά με την εμπλοκή στο θέμα της εταιρείας Γερμανός. Μεταξύ άλλων είπε:

"...το ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία "ΓΕΡΜΑΝΟΣ", ότι η μόνη επιχείρηση με την οποία εμπλέκεται είναι η εκδοτική εταιρεία που εκδίδει το Ριζοσπάστη και πως δεν θα δεχθεί τη δημοσιοποίηση των στοιχείων από τις οικονομικές εισφορές του κόμματος."

Οχι δηλαδή άμα σας παίρνει δημοσιοποιήστε τα! Γιατί δεν είναι υποχρεωτική η δημοσιοποιήση οικονομικών εισφορών στα κόμματα; Τι ζητάω και γω ε;

Παρόμοιο σκηνικό στην Αγγλία (κ εδώ).
Συνοπτικά ο νόμος :

"Donations or loans worth £5,000 or more to national parties have to be declared, as well as those worth £2,000 or more to local associations."[ref]

15.7.08

elba

Ξεκίνησα Παρασκευή απόγευμα όλο χαρά...Στο τρένο για Φλωρεντία σχεδίαζα τις βουτιές μου..

Μετά από κάποιες ώρες (4) φτάσαμε στο νησέλι

Με το που φτάσαμε στο σπίτι εγώ άραξα...


Την επόμενη μέρα φτιάξαμε τιραμισού..

Πήγαμε στη θάλασσα..(ΝΑΙ ΚΑΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ!)

Και γενικώς σκάσαμε στο φαγητό...

Την Κυριακή όμως ώς κλασσικά τυχερός άνθρωπος ξύπνησα με γρίππη στην εξοχή. Για να με παρηγορήσουν κάτσαμε να ζωγραφίσουμε. Μετά πήγαν παραλία και εμεινα μοναχή μου..

Αλλά δε με ένοιαξε γιατί έκανα νέους φίλους...
Παίξαμε και στο γρασίδι..

Και το απόγευμα μάζεψα τη βαλίτσα και την βρογχίτιδα και πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Όλα καλά...

ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΠΟΥΘΕΝΑ! :Ρ

got any spare change, mate?

Για να μην νομίζετε ότι στην Ελλάδα μόνο πάνε όλα σκατά και στις άλλες χώρες της Ευρώπης τέλεια:

UK Inflation at 11-year high of 3.8%

πηγή: BBC

Αγνοώντας το ότι το 3.8% θα ήταν καλός αριθμός για τον πληθωρισμό της Ελλάδας, να σημειώσω πως το αποδεκτόν νούμερο είναι 2%. Επίσης όλοι γκρινιάζουν (και λογικό είναι) γιατί οι τιμές έχουν αυξηθεί τρελλά ιδιαίτερα σε φαγητό και καύσιμα (σώπα καλέ).

Φυσικά βρήκαν ευκαιρία οι Conservatives να τα ρίξουν όλα στον Gordon Brown και καλά ότι τόσα χρόνια τα είχε κάνει μαντάρα στα οικονομικά (είχε διατελέσει υπουργός οικονομίας πολλά χρόνια) και τώρα φαίνονται τα λάθη του.

Εμένα προσωπικά η αύξηση του πληθωρισμού δεν με επηρέασε ιδιαίτερα γιατί ούτε αυτοκίνητο έχω να πληρώνω βενζίνη ούτε το σπίτι μου έχω βάλει υποθήκη. Δηλαδή, παρόλες τις αυξήσεις, γίνονταν και κάποιες αυξήσεις σε μισθούς οπότε ήταν ΟΚ. Λείπω και 7 μήνες φαντάζομαι πως θα έχουν αυξηθεί οι τιμές των τροφίμων αρκετά αλλά δεν ξέρω.

Πιστεύω αυτοί που νιώθουν δυστυχώς την ακρίβεια πιό πολύ είναι οι συνταξιούχοι, οι χαμηλόμισθοι, αυτοί που ζούν με λεφτά της Πρόνοιας και αυτοί που μένουν μόνοι τους. Το τελευταίο γιατί το γκάζι και το ηλεκτρικό ανέβηκαν πάρα πολύ τα τελευταία 2-3 χρόνια και είναι πολύ δύσκολο αν μένεις μόνος σου να το ξεπληρώνεις.

Τέλος, ακόμα ένα πολύ καλό άρθρο του ΒΒC με γραφήματα για τις αυξομοιώσεις τιμών τα τελευταία 10 χρόνια. Αξίζει να δείτε και εδώ όπου Άγγλοι πολίτες αφήνουν την γνώμη τους για την ακρίβεια. Σπουδαία ιδεα ο συνδυασμός comments και google maps!.

9.7.08

so fucking what?

Δανειζομαι ως τίτλο το τραγούδι των Metallica. Συνιστώ να το ακούτε καθώς διαβάζετε το άρθρο.

Έχουμε Ιούλη του 2008. Πριν περίπου 7 μήνες ο πλέον πρώην ΓΓ του ΥΠΠΟ έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Δεν με ενδιαφέρει η Τσέκου, το DVD, ποιος το είδε ποιος δεν το είδε και τα λοιπά.

Με ενδιαφέρει το τεραστίων διαστάσεων σεντόνι που έπεσε πάνω από τα σκάνδαλα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Με ενδιαφέρει να ξέρω τί έγιναν οι καταγελλίες για αρπαγές λεφτών, απαλλοτροιώσεις αρχαιολογικών χώρων.

Με ενδιαφέρει να ξέρω τί έγινε με τους στημένους διαγωνισμούς του ΥΠΠΟ.

Ξέρω ότι θα μείνω με το ... ενδιαφέρον στο χέρι όπως πάντα.
Και με θλίβει γιατί ο τομέας αυτός είναι η δουλειά μου.
Ντροπή σας..

Σε μια χώρα με πολιτισμό και μνημεία που θα τα ζήλευαν έχουμε καταντήσει να τα αγνοούμε και καταστρέφουμε όποτε μας βολεύει. Ας μη μιλήσω για τις υποθέσεις αρχαιοκαπηλείας. Τόσοι αρχαιολογικοί χώροι βρίσκονται στο έλεος του καιρού, των σκουπιδιών και της αγνοιας. Και οι αρχαιολογοι και φύλακες είναι σκλαβωμένοι σε ένα απαρχαιωμένο σύστημα εργασίας, οι πιό πολλοί με σύμβαση χωρίς σταθερή δουλειά και εισόδημα.

Ζηλεύω τους Άγγλους που και το πιό μικρό μεσαιωνικό σπίτι να ανακαλύψουν, θα το κάνουν κέντρο επίσκεψης ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΩΝ ΑΝΑΣΚΑΦΩΝ.

Ζηλεύω που υπάρχουν πινακίδες ΠΑΝΤΟΥ για χώρους πολιτισμού.

Ζηλεύω τις δωρεάν εισόδους στα μουσεία, τους άξιους ξεναγούς και τις ευέλικτες ώρες επισκέψεων.

Είμαστε διπρόσωποι. Από τη μία καμαρώνουμε σαν τα κοκόρια για το ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ και την κληρονομιά μας. ΖΗΤΑΜΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ. Από την άλλη... βασικά σκοτιστήκαμε.

Αρκεί να δείξουμε ότι είμαστε οι καλύτεροι ετσι; και ο πρώτος λαός στην Ευρώπη! Τους δώσαμε τα φώτα μας ωρέ γιατί αυτοί όταν χτίζαμε τον Παρθενώνα ήταν στις σπηλιές.

Αί στο διάολο όλοι.

5.7.08

people are dada when you're a dada

Όσοι με ξέρουν και irl (in real life) ξέρουν και πως τα πράγματα εδώ στο Ιτάλια δεν πάνε και όπως τα φανταζόμουν στην αρχή. Το περιβάλλον εργασίας και το χωριό που μένω (δεν το λέω ειρωνικά, είναι χωριό) δεν εμπνέουν νέες φιλίες και νέες παρέες. Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η γλώσσα, τα Ιταλικά μου δεν είναι ακόμα τόσο καλά και οι Ιταλοί δεν ξέρουν Αγγλικά, ιδιαίτερα στις μικρές πόλεις. Στο εργαστήριό μου δεν έχουμε πάρε-δώσε με φοιτητές και ο μέσος όρος ηλικίας των εργαζομένων είναι γύρω στα 40.

Μέσα στην άνοιξη πέρασα μεγάλες φρίκες. Άρχισα να συνειδητοποιώ πως η τελευταία φορά που βγήκα έξω για καφέ ή ποτό ήταν Ελλάδα, Αγγλία ή αν ερχόταν κάποιος φίλος από έξω να με δεί. Δεν μιλάω για καφέ ή μεσημεριανό με συναδέλφους. Το δεύτερο θέμα μου είναι με το ερευνητικό εργαστήριο. Είδα την χαοτική διαφορά ανάμεσα σε Ιταλία και Αγγλία και έφριξα. Οι πιό πολλοί κάθονται και τα ξύνουν, το ίντερνετ πάει κατά διαόλου και το εργαστήριο κλειδώνει ερμητικά μετά τις 7 το απόγευμα και τα σαββατοκύριακα. Επειδή τρέχω πειράματα που παίρνουν μέρες αυτό είναι πρόβλημα, να μην μπορώ να πάω ό,τι ώρα θέλω να τα ελέγξω.

Όπως καταλαβαίνετε μόλις τελειώσει το συμβόλαιο τα μαζεύω και φεύγω τρέχοντας.

Όμως, η όλη εμπειρία μου έχει κάνει πολύ καλό. Κατάλαβα ότι είμαι αρκετά κοινωνικός άνθρωπος γιατί ως τώρα νόμιζα ότι δεν ήμουν. Αγάπησα ακόμα περισσότερο τους φίλους που άφησα πίσω στην Ελλάδα και Αγγλία γιατί μου δείχνουν συνέχεια πως τους λείπω και αυτό με κάνει να χαίρομαι με ένα κακιασμένο τρόπο :Ρ. Εκτίμησα πράγματα που τα είχα δεδομένα στην δουλειά μου στην Αγγλία και εδώ δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα. Και τέλος κατάφερα να ξενερώσω αρκετά με την 'ακαδημία' γιατί έχω δει σημεία και τέρατα τις μέρες που είμαι εδώ. Απογοητεύτηκα γιατι τελικά αποδεικνύεται όπως και σε πολλά άλλα πράγματα ότι τις θέσεις δεν τις παίρνουν οι άξιοι αλλά οι φαφλατάδες με μπόλικο υφάκι. Αρνούμαι όμως να κάνω πίσω γιατί οι ελάχιστοι άνθρωποι που αξίζουν, κάνουν δουλειά και αυτούς πρέπει να τους στηρίζουμε.

Το τελευταίο πράγμα που κατάλαβα είναι ότι πρέπει να λέμε πιό συχνά ΝΑΙ. Όταν θες να κάνεις παρέες δεν θα έρθουν να σου χτυπάνε την πόρτα και να σε παρακαλάνε. Πρέπει να το κυνηγάς και να βγαίνεις έξω, έστω και σε μέρη που υπο άλλες συνθήκες δεν θα πήγαινες ποτέ.

Από το χειμώνα και μετά άρχισα να μιλάω με μια Ιταλίδα γύρω στα 40, δουλεύει σε ένα διπλανό εργαστήριο. Όπου με κάλεσε, πήγα. Έζησα κάποιες τραγελαφικές στιγμές που δε νομίζω να τις είχα φανταστεί ποτέ. Θα σας περιγράψω μία από αυτές.

Ιταλίδα: Pixel θες να πάμε σε ένα πάρτυ στο βουνό με καλλιτέχνες και θέατρο;
Pixel: (σκεφτεται: ακουγεται χιππικο πάρτυ με στικς, κιθάρες και ναρκωτικα) Πάμε!

Αφού ανεβήκαμε τα βουνά και κόντεψα να βγάλω τα άντερά μου από τις στροφές φτάσαμε σε μια πέτρινη βίλλα στη μέση του πουθενά, δίπλα από την περιοχή Chianti μέσα στα αμπέλια, πραγματικά απίστευτο μέρος. Και τότε αρχίσαν τα ευτράπελα. Την βίλλα την είχε μια Γερμανίδα vegan. Όλο το φαί ήταν vegan δεν υπήρχε κοψίδι ούτε για δείγμα. Οι αρτίστες ήταν ένα group dadaιστών. Εγώ, η μόνη σχέση που είχα με το dada ήταν το μπάρ στα Eξάρχεια (κ μετά στου Ψυρρή) που πήγαινα. Βασικά κάνουν ότι τους κατεβαίνει και καλά προωθούν το χάος και την αναρχία μέσα από την τέχνη. Για 15 ευρώ που κόστισε το φαί και η τέχνη το έκανα κ γω.

Ακολούθησε μια παράσταση για πολλά ναρκωτικά. Το πρώτο σκετς ήταν μια αναπαράσταση του Οδυσσέα και της Πηνελόπης. Η Πηνελόπη ήταν μια σκούπα με άχυρα στο κεφάλι. Ο Οδυσσέας δεν έμαθα ποιός ήταν γιατί άρχισε να βρέχει. Πήγαμε στη δευτερη παράσταση όπου κάτι τύποι είχαν ντυθεί σέφ και μαγειρεύαν με πλαστικά λαχανικά. Κάποιος έψησε κάτι τόστ (αληθινά) τα οποία τα μοιρασε στο κοινό (ahh that's where the 15 euros go!). Εγώ έκανα τη διαδρομή μέσα-εξω στη βροχή, γέλιο υστερικό, τσιγάρο-μέσα στην παράσταση. Το επόμενο τεστ εε σκετς ήταν μια απαγελλία ενός μανιφέστου dadaistikoy το οποίο βασικά έλεγε i am dada you are dada the wall is dada our toilet is dada u get the point. Ολα αυτά υπό τον ήχο μιας σφυρίχτρας.

Φύγαμε μες στη βροχη εγώ να γελάω υστερικά και η φίλη μου να έχει τσατιστεί απίστευτα με τους ηλίθιους.

Χτες μου λέει:
Πάμε σε ένα πάρτυ με μουσική και φαγητό και αρτιστες που δεν θα είναι ντανταιστες;
E πάμε ! (μυαλό δεν έβαλα)

15 ευρώ στην είσοδο, φαγητό για την πλάκα έκανα μπαγαποντιά και ήπια 2 φορές τσάμπα ποτό. Το 2ο ήταν μάλιστα μια διπλή stout που μου θύμισε την Αγγλία αλλα ήταν Δανέζικη. Τι σου κάνει ο ιμπεριαλισμός. Από ένα σημείο και μετά το είχα χάσει και μιλούσα ιταλικά με όλους. Στο τέλος καθώς φεύγαμε έβαλα τις νέες φίλες μου να κλέψουμε ένα μικρό ανεμόμυλο που ήταν έξω από το εστιατόριο. Το πήραμε και αρχίσαμε να τρέχουμε γελώντας υστερικά.

Το καλύτερο από όλα είναι ότι η φίλη από την δουλειά με κάλεσε το άλλο σαβ/κο να πάμε με τις άλλες τρελλές (που κλεψαμε το μύλο) στο νησί Elba να γιορτάσουμε τα γενέθλιά της.

Ελπιζω να μην έχει κανένα dadaist γκόμενο μαζί.
Ο μύλος

2.7.08

ω τί αξιαγάπητο! (how lovely!)

Μιλώντας προ ολίγου με έναν φίλο συνειδητοποίησα ότι έχω αρχίσει και μπερδεύω τα Ελληνικά μου.

Ξέρετε τα γνωστα ανέκδοτα-μεταφράσεις ελληνικών παροιμιών και εκφράσεων όπως slow the much oil και nothing is running (δεν τρέχει τίποτα) κλπ.

Άθελά μου το έχω γυρίσει ανάποδα το θέμα.

Είπα στον φίλο μου ως σχόλιο "τρομαχτικά καλό!" it's frightfully good!
Κατα καιρούς έχω πει και:
  • Μη κάθεσαι στον φράχτη (stop sitting on the fence)
  • Στην κάτω πλευρά (on the downside)
  • Ή έτσι ή πήγαινε στην λεωφόρο (my way or the highway)
  • Μη το αναφέρεις (don't mention it)
  • Ξύπνα και μύρισε τα τριαντάφυλλα (wake up and smell the roses)
  • Τον τίτλο του πόστ (αξιαγάπητο!)
  • Κατάρα σε όλους σας! (damn you all)
  • Κάθομαι στο συννεφάκι #9 (sitting on the cloud number nine)

και άλλα που δεν θυμάμαι.
Όταν θα πώ "από το άλλο χέρι - on the other hand" ή "ματωμένη κόλαση" (bloody hell) τότε μάλλον θα πρέπει να πάω σε ψυχολόγο :Ρ.
Α και για αυτό που με ρώτησες, η μετάφραση είναι : αηδιαστικά όμορφο (it's awfully nice )

;)

pxl